2015(e)ko irailaren 27(a), igandea

Aurkezpena




ANINASA: aldaketaren ordua
Zergatik HH?Zertarako?Aurkezpena

      Gaur egungo gizarteak era askotako aldaketak jasaten ditu eta horrek txikitatik gure izaeran eragina du. Haur Hezkuntza ezibestekotzat hartu behar dugu, gure gizarte honek eta bereziki datozten belaunaldiak garapen handiagoa izan dezaten.            
         Horretarako gu laurok; Andrea Antúnez, Sara Arrizabalaga, Irati Frias eta Naira Fernándezek Haur Hezkuntza gradua hautatu dugu. Gure laguntza txikiarekin eta gogo biziz  oinarritik aldatu nahi dugulako hezkuntza bizitzen ari den egoera penagarri hau.


             Ni Andrea Antúnez naiz, 17 urtekoa eta Gipuzkoatik nator, bere hiributik gertu dagoen herri txiki batetik; Lezo. Betidanik ikaragarri gustatu zaizkit haurrak baina, azken urte hauetan jada ez zen bakarrik umeekin jolastu edota gauzak irakasteari ekiteko gogoa gradu hau hautatzera erakarri ninduena. Konturatzen hasi nintzen gizarte globalizatu honetan umeek duten heziketa/hezkuntza ez zela hoberena haien garapen psikologiko eta mentalarentzat.Horregatik nire aburuz, gizarte baten edota kultura baten izaera aldatu nahi badugu oinarritik hasi beharko gara lan egiten eta kasu honetan Haur Hezkuntzari dagokio ardura. Azken finean urteekin robotak izango bagina bezala tratatzen digute eta gure bizitzak antolatzen dituzte nahi haina baina, esperantzaz eta helburuak aldatuz gauzak asko hobetu ditzazkegu.

           Nire izena Irati Frias Abezia da eta Arabako herri batetik nator, Laudiotik esate baterako.Laudio Ikastolan ikasi izan dut eta batxilergoa bukatu bezain laster, selektibitatea egin eta unibertsitatera joan nahi nuela erabaki nuen.Egunero autobusa hartu eta Gasteizera nator ikastera.Goizetan lo erdi zaudenean pixka bat kostatzen den lana da, baina eguneroko ahalegin horrek merezi du txikitatik nahi izan dudan Haur Hezkuntza ikasketak burutu ahal izateko.Nire ama eta nire izeko hezkuntza arloan mugitzen dira eta nik uste dut hortik datorkidala irakasle kutsu hori. Gizartean hezkuntzak duen papera izugarri garrantzitsua iruditzen zait, ezinbestekoa.Eskolan irakasten diren edukiak eta jokatzeko erak txikitatik moldatu behar diren gauzak dira. Horretarako irakasleak (gaude) daude, Haur Hezkuntzakoak bereziki.


          Sara Arrizabalaga deitzen naiz, Debakoa naiz, Gipuzkoako kostaldeko herri txiki batekoa. Gustuko ditut kirolak, bereziki dantza egitea, baina horrez gain umeak ere asko gustatzen zaizkit. Beti egon izan naiz nire lehengusu txikiekin jolasean, baina inoiz ez dut ikusi nire burua irakasle bezala, orain dela hilabete batzuk izan zen haurren hezkuntza benetan ikasketa gisa interesatzen hasi zen unea; hala ere, oso zaila iruditzen zitzaidan irakasle batek dituen funtzioak eta betebeharrak ondo betetzea, irakasle batek liburuak baititu eskuan, baina ez du liburuko edukien bitartez soilik irakasten. Irakasle on batek gaitasun handia izan behar du, komunikatzeko eta beste hainbat gauzatarako. Ondo pentsatu ondoren, umeekiko interesak eta ikasteko eta irakasteko gogoak zailtasun horiek gainditzen dituela ondorioztatu nuen eta Haur Hezkuntzako ikasketekin hastea erabaki nuen.

      Nire izena Naira Fernandez da, gipuzkoako hiriburutik nator, hau da, Donostitik,bertan dagoen auzo batetik: Altza.Orain dela gutxi erabaki nuen Haur Hezkuntzako ikasketak egin nahi nituela, betidanik gustatu zaizkit haurrak,eta orain dela bi urte udan egon nintzen ume talde batekin eta ikaragarri gustatu zitzaidan izandako esperientzia ,hori dela eta lehen urtean beste esperientzia bat izan nuen neska bati klase partikularrak ematen,halaber, konturatu nintzen bestei irakastea ikaragarri gustatzen zaidala,horregatik, erabaki nuen hezkuntza arloan ikasketak egitea.




.

  

LA EDUCACIÓN PROHIBIDA






      LA EDUCACIÓN PROHIBIDA 


        Pelikula honek erakusten digu, txikitan jasotzen dugun hezkuntzak gure etorkizunean eragin zuzena izango duela.. Argi dago hezkuntzan arazo larriak daudela, ez da irakasle, guraso edo ikasleen errua, arazoa hezkuntza planteatzeko eran aurkitzen dugu. Ikasleak eskolara joan nahi ez dutela  edo ikasi nahi ez dutela esaten dutenean  ez da haiek nahi ez dutelako, eskola gustatzen ez zaielako baizik.
         Beldur diote eskolari, irakasleei eta bertan dagoen giroari. Haiek motibatzeko edukiak era atsegin, deigarri batean transmititu behar dira. Eskolan gozatu eta disfrutatu egin behar da,  egunero pozik joan eta gauza berriak ikasteko gogoekin. Hori lortzeko, hezkuntza era egoki batean planteatu behar da, ikasleek gogotsu ikas dezaten. Ez diote ikasteari garrantzirik ematen, ez daukate motibaziorik, haiek azterketa gainditzeko besterik ez dute ikasten eta ez haien ezagutzak aberasteko. 
Hala ere, zorionez, hainbat motatako eskolak daude. Klaseak era tradizional batean planteatzen dituztenak (Esparta) eta era libreago batean ematen dituztenak (Atenas). Kontrako metodoak dira, batzuk arauez beterik daude, guztiz monotonoak dira eta besteak aldiz,  zure kabuz pentsatzera bultatzen zaituztenak, bakoitzaren esperientzia pertsonalak eraikiz.
Antzina, (eta gaur egun ere) umeak produktuak bailitzan tratazen zituzten. Posturik gorenera hel zitezen besterik ez zitzaien inporta eta horretarako norbaitek agindutako hainbat eduki sartzen zizkieten buruan. Prozesu mekaniko bat besterik ez zen. Era horretan, guztiak berdin hezten ziren, norbaitek kontrolatutako panpinak ziren, izaerarik gabeko umeak. Umeak umeak dira eta  bere kabuz ikasi egin behar dute, berak zuzendu behar ditu bere akatsak, bera konturatu behar da zein akats egin duen eta hura zuzendu.

Bukatzeko, aipatu nahi nuke noizbait arazo guzti hauekin bukatuko dugula eta etorriko diren umeek hezkuntza duin eta egoki bat jasoko dutela. Hezkuntza mota bat,zeinetan sormena ez dagoen debekatuta,  bakoitza nahi duen moduan izan daitekeen, arauak ez diren existitzen eta pertsona bakoitzaren izaera eta esperientzia eraikitzea den gauzik garrantzitsuena.
HAUR HEZKUNTZA GA1






ANDREA ANTÚNEZ
SARA ARRIZABALAGA
IRATI FRIAS
NAIRA FERNÁNDEZ